Jak PEWNOŚĆ SIEBIE to tylko naturalna

Pewność siebie to odpowiednie myślenie o sobie. Jest zestawem umiejętności, a nie cechą. A to dobra wiadomość, bowiem oznacza, że można ją nabyć i rozwijać.

Co może być przyczyną braku pewności siebie?

  • rodzice, wychowanie to najczęstsze przyczyny nieśmiałości.
  • zwracanie uwagi, napominanie, ciągła krytyka; pomimo że rodzice nie mają złych intencji, to ciągłe takie zachowania przyczyniają się do powstania w dzieciach poczucia braku „czegoś”,
  • brak chwalenia,
  • sami rodzice są nieśmiali, nadopiekuńczy, instalują lęki swoim dzieciom, 
  • rodzeństwo – psychiczne znęcanie się ze strony starszego rodzeństwa, szczególnie gdy są odrzuceni przez rodziców,
  • rówieśnicy: śmianie się, wyzywanie, prześladowanie, odkrywanie kompleksów,
  • otoczenie, w tym nauczyciele: odwodzenie od realizacji marzeń, mówienie o braku sensu czegoś,
  • zawody miłosne. 

Dlaczego inni są pewni siebie?

Być może doświadczyli wolności w dzieciństwie, mogli konfrontować się z nowymi sytuacjami, ktoś zawsze mówił im, że dadzą radę. Byli chwaleni i mogli ignorować opinie otoczenia. A może mieli w swoim otoczeniu autorytet, kogoś odważnego, kogoś, z kogo mogli i mogą czerpać wzorzec.

Jakie są składniki pewności siebie?

  • forma fizyczna,
  • schematy myślowe, opinie na swój temat, przekonania na temat siebie i innych osób,
  • opinie o świecie (czy postrzegamy go jako bezpieczny czy też nie),
  • inteligencja emocjonalna, czyli świadomość swoich emocji i zarządzanie nimi,
  • posiadane umiejętności, zdolności oraz ciągły ich rozwój,
  • życiowa zaradność (daje poczucie, że ze wszystkim damy sobie radę),
  • wiara w siebie, pozytywne postrzeganie swojej przyszłości,
  • poczucie własnej wartości, czyli zdrowa samoocena,
  • akceptacja siebie,
  • zarządzanie strefą komfortu, poszerzanie jej;

Jak wzmacniać pewność siebie?

I. Uporaj się z lękiem

Jak?

Na początek spisuj, czego danego dnia się bałaś zrobić. Może komuś zwrócić uwagę, komuś pomóc, kogoś zapytać. Zastanów się, dlaczego się bałaś i co zrobisz, by to przezwyciężyć. Pomyśl też, co kryje się pod twoimi lękami, czego konkretnie się boisz?

Dowiedz się, jakie przekonania stoją za Twoim lękiem. Pamiętaj, każdy się czegoś boi, co jakiś czas. Ale warto wiedzieć, co stoi za naszym lękiem i zacząć go przezwyciężać. Pomyśl, co najgorszego może się wydarzyć, jeżeli po prostu spróbujesz. Może się nie uda. Ale na tym polega życie. Uczymy się najlepiej na błędach. Daj sobie prawo do braku perfekcji.

II. Lepsze warunki życia i wygląd zwiększają śmiałość

W miarę możliwości zwiększaj standardy życia. Zacznij uprawiać sport albo inną aktywność fizyczną, która ci odpowiada. Zwiększaj wiedzę i umiejętności, zacznij uczyć się języka obcego, rozpocznij ciekawy dla siebie kurs, naukę nowej umiejętności.

III. Samoświadomość

Bądź świadoma swoich ograniczeń, odkryj, co cię blokuje. Czy często słyszysz w głowie takie zdania jak: „nie da się mnie zaakceptować”, „nie znam się na tym”, „nie poradzę sobie”. Zmień je koniecznie.

Pracując nad swoimi przekonaniami znajdź kogoś, kto przeszedł podobną drogę, borykał się z podobnymi problemami. Ale nie rozmawiaj na ten temat z osobami, które są pełne negatywnych przekonań. Szukaj inspiracji także w książkach, artykułach, filmach. 

Zmieniaj przekonania, by życie było łatwiejsze, prostsze.

IV. Odwaga

Rób to, czego się boisz. Zastanów się, w jakich kontekstach zmienisz swoje postępowanie. Rób małe kroki. Jeżeli onieśmielają cię inni ludzie, stań przy osobie, która ci się podoba i rzuć neutralny komentarz. 

Przyzwyczajaj się do nieprzyjemnych emocji, nie uciekaj od nich, nie unikaj ich. Chociaż nowości mogą powodować chęć ucieczki, podejmuj wyzwanie i traktuj je z entuzjazmem, a nie obawą.

I zaakceptuj swój wstyd oraz obawy. Nie walcz z nimi. Podejdź do nich podstępnie. Wychodzenie ze strefy komfortu jest trudne. Z powodu strachu wolimy w niej zostać, ale tam nie doświadczymy zmiany czy też rozwoju. Dlatego rób proste, małe kroki. Zmiana jednej kwestii działa jak efekt domina. Jedna, mała zmiana, robi wielkie.

V. Dystans do siebie

Nie traktuj się aż tak poważnie, zacznij się z siebie śmiać. To bardzo dobre dla psychiki. Potrzeba bycia postrzeganym jako osoba inteligentna sprawia, że trudniej jest się bawić i wygłupiać. Może odważysz się być czasami tym, czym boisz się być, np. idiotką, pajacem, brzydulą. 

VI. Otwartość

Bądź szczera w relacjach, mów o emocjach i słabościach, pokaż ludzką twarz, bądź sobą.

VII. Nie przejmuj się innymi

Bo inni po prostu o Tobie nie myślą. Wszyscy myślimy o sobie.

Pomyśl, jak wyglądałoby twoje życie gdybyś nie przejmowała się innymi. Zwykle to lęk przed brakiem akceptacji, oceną innych powstrzymuje nas przed robieniem rzeczy, które sprawiają nam przyjemność, których po prosu pragniemy. Może rodzice mówili „nie rób tego, bo wstyd, bo źle”. Teraz te zakazy, reguły Cię hamują ciągle brzmiąc w Twojej głowie. Ale już nie mówią głosem Twojego rodzica. To już niestety Twój głos.  

Sprawdź zatem swoje przekonania w kontekście przejmowania się otoczeniem. Czego ci nie wypada?  

Pamiętaj musisz mieć luz w stosunku do opinii innych. Czy naprawdę musisz być lubiana? Wtedy będziesz nijaka. Zamiast tego bądź ponadprzeciętna i wyjątkowa.

“JEŚLI CHCESZ UNIKNĄĆ KRYTYKI,
NIC NIE MÓW,
NIC NIE RÓB,
BĄDŹ NIKIM.”

– Arystoteles

Ludzie nie myślą o tobie, twoich kompleksach. Co więcej, czasami muszą sobie pogadać, by uleczyć swoje. I to nie twoja wina, że nie kontrolują swoich emocji. Jednakże otwórz się na konstruktywną krytykę, feedback, lecz miej do tego dystans. Inni być może widzą coś, czego ty nie dostrzegasz.

Albo żyjesz dla siebie albo dla innych. Skup się na swoich wewnętrznych monologach, jakie są, o czym rozmawiasz ze sobą? Wspierasz siebie? Jesteś swoim przyjacielem czy wrogiem?

Nie pytaj innych o pozwolenie, to Twoja opinia na swój temat jest ważna. Rob to, co trzeba i nie blokuj działania tylko dlatego, że nie czujesz się idealna. Niedoskonałości są super, ubieraj się tak, jak chcesz, nie wstydź się, niewiele tracisz, to nie niedoskonałości są problemem, ale to jak o nich myślimy.

I zastanów się, co możesz zrobić, by nie denerwować się, kiedy ktoś Cię krytykuje.

UWAGA

Możemy mieć wysoką samoocenę, ale niestabilną. Dlatego tak ważne jest wprowadzenie zmian w głowie i ich ugruntowanie, wzmacnianie. To często praca wymagająca czasu. Dlatego nie zniechęcaj się.

Zdarza się także utrata wiary w siebie, szczególnie, kiedy nie jest naturalna i opiera się na rzeczach, tj. kasa, pozycja, wygląd itp.

Oznaki braku pewności siebie…

Narcyzm to sztuczna pewność siebie. Ludzie udają. Na zewnątrz widzimy człowieka pewnego siebie, ale jeżeli musi nadmiernie podkreślać swoją obecność, nie toleruje krytyki, ma zachowania na wyrost, podkreśla swoje ważne kontakty, wówczas może być to oznaka niestabilnej samooceny. Pokora jest ważna.

Bo prawdziwa pewność siebie to czucie się ze sobą dobrze, utrzymywanie dobrych kontaktów z ludźmi, nieprzejmowanie się porażkami, wiara w to, że damy radę.

Zatem dużo naturalnej pewności siebie 🙂

Obraz Myriam Zilles z Pixabay

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.